
توی این روز های قهوه ای موزیک خوب میتونه خیلی کمک کنه. یه چیز گوشنواز و بی ادعا با یه حرف ساده. "مجیک فکتوری" گروه گمنامیه. یه مشت جوون هپلی و کله پوک که اگه بخوان هم نمیتونن از طرفدارهاشون جلو بزنن چون اول و آخر توانشون واقعا در همین حده. توی گیگ ها حتی بند اصلی هم نیستن. اینقدر گمنامن که متن آهنگهاشون توی اینترنت نیست. ولی من با کاراشون حال میکنم چون اون چیزهایی که گفتمو دارن به علاوه سبک کانتری راک با رگه های بلوز که دقیقا خوراک خودمه.
لینک و متن (ناقص) یکی از آهنگاشونو میزارم اینجا:
I was feeling apprehensive
I was a little bit pensive
I didn't know what to do
You said
Just let it in
cuz mother nature will stroke you
just let her stroke you
Oh yeah
Mother nature will stroke you
Mother nature will stroke you
Just let her in
پ.ن. دیشب خودشون گفتن این آهنگه در باره دراگه :)))
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و ششم بهمن ۱۳۹۶ساعت 11:55  توسط M
|
توی هفته استراحت بعد از اولین اعزام، خیلی از سربازا خالکوبی کردن. نه به خاطر اینکه عاشق خالکوبی بوده یا شده باشن. صرفا برای اینکه میدونستن با چیزهایی که دیده بودن و باز هم قرار بود ببینن، داشتن یا نداشتن خالکوبی بی اهمیت ترین متغیر زندیگیشون خواهد بود. با دونستن اینکه طول زندگیشون ممکنه کم باشه، مذبوحانه سعی میکردن توی اون چند هفته به عرضش اضافه کنن. با تجربه چیزهای جدید که جای بعضی هاشون تا آخر عمر میموند، مثل خالکوبی.
+ نوشته شده در دوشنبه شانزدهم بهمن ۱۳۹۶ساعت 14:43  توسط M
|